غم تنهایی

آبان ۳۰م, ۱۳۸۸

شاید درست نباشد نوشتن این نوشته، شاید دزست نباشد نوشتن این جملات در حالی که همه ی کسانی که این وبلاگ را می خوانند من را می شناسند، شاید روزگاری پاک کردم این نوشته را، ولی می نویسمش.
نخندید به من! تو را به خدا نخندید! من هم خوب آدمم! بعضی وقتها آنقدر تنها می شوم که خدا خودش می داند، نداشتن یک هم دم که با او درد دل کنم در شهری که در آن در اوج فشار هستی واقعآ وحشتناک است!
دلم بدجور گرقته!
شاید باید به جای بلاگیدن، تویت می کردم این نوشته را!

ارسال شده در روزانه، عشقولانه | نظرات (۳)

۳ پاسخدر “غم تنهایی“

  1. donya می‌گوید :
    آذر ۱۳م, ۱۳۸۸ در ۱۲:۳۳ ب.ظ

    man az in ja ziad khosham nayomad agar matalebesho behtaro bishtar bokoni benazaram behtar mishe hala goftan az man bod hr tor khodet dost dari
    hala agar ax ghashng bezari kheyli khob mishe albate man nemidonm in che rabti dare :_’

  2. ghazal می‌گوید :
    آذر ۱۳م, ۱۳۸۸ در ۱۲:۳۸ ب.ظ

    boro bemir baba eshgh chie toam deleto khosh kardi be eshgho asheghi bab dast az sar in kara bardar hme pesara beran bemiran yeki az yeki gog tar hamashon ye gohan

  3. donya می‌گوید :
    آذر ۱۳م, ۱۳۸۸ در ۱۲:۴۰ ب.ظ

    na vali az hagh nagzarim weblaghet bad nist azizam agar to hamin tor edame bedi kheyli khob mishe be jahaye khob miresi azizam in id mane agar khasti ba ham bechati id mano add kon
    donya.cutegirl

گذاشتن یک پاسخ